Αστροφυσικοί λύουν το μυστήριο του τρόπου με τον οποίο η περισσότερη αντιύλη στη γαλαξία μας σχηματίζεται

Αστροφυσικοί δείχνουν σε μια νέα μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Astronomy, το πώς η περισσότερη από τις γαλαξιακή αντιύλη σχηματίζεται.

Η αντιύλη είναι υλικό που αποτελείται από τα αντισωματίδια της συνηθισμένης ύλης. Όταν η αντιύλη συναντάται με την ύλη, γρήγορα εκμηδενίζονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν μια έκρηξη ενέργειας με τη μορφή ακτίνων γάμμα.

Οι αστροφυσικοί γνωρίζουν από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ότι τα εσωτερικά μέρη του Γαλαξία μας είναι μια ισχυρή πηγή ακτίνων γάμμα, κάτι που δείχνει την παρουσία αντιύλης αλλά δεν υπήρχε καθιερωμένη άποψη για το από πού προήλθε η αντιύλη.

“Στη μελέτη μας δείχνουμε ότι η αιτία για τον σχηματισμό αντιύλης ήταν μια σειρά αδύναμων εκρήξεων σουπερνόβα για εκατομμύρια χρόνια, οι οποίες προήλθαν από η σύγκλιση δύο λευκών νάνων, οι οποίοι είναι εξαιρετικά συμπαγή απομεινάρια αστεριών όχι μεγαλύτερα από δύο Ήλιους”, αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους.

“Τα ευρήματα μας, μας παρέχουν μια νέα ιδέα για ένα μέρος του Γαλαξία μας όπου βρίσκουμε μερικά από τα παλαιότερα αστέρια στον Γαλαξία μας”.

Η ερευνητική ομάδα έχει αποκλείσει την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία μας όπως επίσης και τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη ως τις πηγές της αντιύλης. Η αντιύλη προήλθε από ένα σύστημα όπου δύο λευκοί νάνοι χαμηλής μάζας σχημάτισαν ένα δυαδικό σύστημα και συγκρούστηκαν μεταξύ τους.

Ο μικρότερος από τους δύο νάνους χάνει μάζα προς το μεγαλύτερο αστέρι, και τελειώνει τη ζωή του ως λευκός νάνος ηλίου, ενώ το μεγαλύτερο αστέρι τελειώνει ως λευκός νάνος άνθρακα-οξυγόνου.

“Στο τέλος καθώς οι δυο λευκοί νάνοι τροχίζουν ο ένας τον άλλον, το σύστημα χάνει ενέργεια ως βαρυτικά κύματα και οι τα δυο αστέρια προσεγγίζουν το ένα το άλλο”, αναφέρουν επίσης οι ερευνητές στη μελέτη τους.

“Όταν φτάσουν πολύ κοντά, ο λευκός νάνος άνθρακα-οξυγόνου διαλύει τον λευκό νάνο ηλίου με το ήλιο να σχηματίζει ένα πυκνό κέλυφος που καλύπτει το μεγαλύτερο αστέρι, οδηγώντας γρήγορα σε μια θερμοπυρηνική έκρηξη σουπερνόβα (γνωστή ως SN 1991bg), που ήταν η πηγή της αντιύλης”.

Παραπομπές

Roland M. Crocker et al. Diffuse Galactic antimatter from faint thermonuclear supernovae in old stellar populations. Nature Astronomy (2017). DOI: 10.1038/s41550-017-0135

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *