Οι μέλισσες έχουν εξελιχθεί για να αντιμετωπίσουν μια νέα ασθένεια

honeybeesrap

Μια διεθνής ερευνητική ομάδα έχει κάποια καλά νέα για τις μέλισσες, και για τα εκατομμύρια των ανθρώπων που εξαρτώνται από αυτές για την επικονίαση των καλλιεργειών και άλλων φυτών.

Αυτοί οι πολύτιμοι επικονιαστές αντιμετώπισαν εκτεταμένες απώλειες των αποικιών τους κατά τη τελευταία δεκαετία, κυρίως λόγω της εξάπλωσης του ακάρεως Varroa destructor όπως ονομάζεται. Αλλά οι μέλισσες μπορεί να μην είναι σε τόσο τρομερή κατάσταση, όπως φαίνεται, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications.

Οι ερευνητές βρήκαν έναν πληθυσμό των άγριων μελισσών γύρω από την Ιθάκη της Νέας Υόρκης, ο οποίος είναι τόσο ισχυρός σήμερα όσο ποτέ, παρά το ότι τα ακάρεα εισέβαλαν στην περιοχή αυτή στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

«Είχαν επηρεαστεί, αλλά ανέκαμψαν» δήλωσε ο Alexander Mikheyev, καθηγητής στο Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Οκινάουα, και επικεφαλής της έρευνας. «Ο πληθυσμός αυτός φαίνεται να έχει αναπτύξει γενετική αντίσταση».

Ο Alexander Mikheyev και η ομάδα του μελέτησαν το γενετικό υλικό της άγριας αποικίας, συγκρίνοντας το DNA δειγμάτων που συλλέχθηκαν το 1977 με μέλισσες που συλλέγηκαν από το ίδιο δάσος το 2010. Για τη διεξαγωγή της μελέτης, ανέπτυξαν ένα νέο εργαλείο ανάλυσης του DNA που λειτουργεί ιδιαίτερα καλά σε συνθήκες υποβάθμισης του DNA σε δείγματα που αποθηκεύονται σε μουσεία ή εργαστήρια.

Η ανάλυση του DNA έδειξε πως οι μέλισσες άλλαξαν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Κατ’ αρχάς το μιτοχονδριακό DNA, το γενετικό υλικό που αποθηκεύεται στα κύτταρα, άλλαξε σημαντικά από τη παλαιότερη γενιά στη νεότερη γενιά. Αυτό το γενετικό υλικό περνάει μόνο από τις μητέρες, έτσι μια σημαντική αλλαγή υποδεικνύει ότι οι παλιές βασίλισσες ξεκληρίστηκαν και υπήρχαν μεγάλες απώλειες πληθυσμού. Ακόμη και έτσι, ο πληθυσμός διατηρήθηκε σε ένα υψηλό επίπεδο γενετικής ποικιλότητας, το οποίο είναι αποθηκευμένο στο πυρήνα του κυττάρου. Η γενετική ποικιλότητα είναι η πρώτη ύλη για την εξέλιξη και η υψηλή γενετική ποικιλότητα αυξάνει τις δυνατότητες για μια επιτυχή προσαρμογή.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης πολλές αλλαγές σε γονίδια που σχετίζονται με την ανάπτυξη. Τα ακάρεα αναπαράγονται και τρέφονται με μέλισσες κατά το στάδιο της προνύμφης, έτσι οι ερευνητές υποθέτουν ότι οι μέλισσες εξελίχθηκαν για να διαταράξουν αυτή τη διαδικασία. Επίσης, υπάρχουν και φυσικές αλλαγές των σημερινών μελισσών σε σχέση με τις παλαιότερες, όπως το ότι είναι μικρότερες και το σχήμα των φτερών τους είναι διαφορετικό.

«Τα ευρήματα αυτά προσδιορίζουν τα υποψήφια γονίδια που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αναπαραγωγή πιο ανθεκτικών μελισσών, όπως το γονίδιο του υποδοχές ντοπαμίνης» δήλωσε ο Alexander Mikheyev. «Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η αυτή η μελέτη δείχνει τη σημασία της διατήρησης των υψηλών επιπέδων της γενετικής ποικιλότητας των μελισσών, η οποία μπορεί να βοηθήσει να ξεπεραστεί το πρόβλημα των ασθενειών».

Παραπομπές

Η μελέτη – Museum samples reveal rapid evolution by wild honey bees exposed to a novel parasite

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *