Σύμφωνα με νέα μελέτη η ακρόαση κλασικής μουσικής ενισχύει τις λειτουργίες του εγκεφάλου

violin

Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, ακούγοντας κλασική μουσική ενισχύεται η δραστηριότητα των γονιδίων τα οποία εμπλέκονται στην έκκριση και μεταφορά ντοπαμίνης, στη συναπτική νευροδιαβίβαση, στη μάθηση και γνώση ενώ μειώνεται η δραστηριότητα των γονιδίων που προκαλούν νευροεκφυλισμό.

Αρκετά από αυτά τα γονίδια που ενισχύονται ήταν γνωστά πως ευθύνονται για τη μάθηση του κελαηδίσματος στα ωδικά πτηνά, γεγονός που υποδηλώνει μία κοινή εξελικτική πορεία αντίληψης του ήχου ανάμεσα στα διάφορα είδη.

Η ακρόαση μουσικής αντιπροσωπεύει μια πολύπλοκη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου, η οποία είναι γνωστό πως επιφέρει αρκετές φυσιολογικές αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα. Ωστόσο  σε μοριακό επίπεδο είναι ακόμα άγνωστες οι διεργασίες οι διεργασίες που συμβαίνουν στο ανθρώπινο σώμα κατά τη διάρκεια ακρόασης μουσικής.

Η ομάδα μελέτης διερεύνησε κατά πόσον η ακρόαση κλασικής μουσικής επηρεάζει τα προφίλ γονιδιακής έκφρασης τόσο μουσικά έμπειρων ατόμων αλλά και μη έμπειρων μουσικά. Όλοι οι συμμετέχοντες άκουσαν το κονσέρτο βιολιού του W.A. Mozart Νο3 σε G-Μείζονα που διαρκεί 20 λεπτά.

Η δραστηριότητα των γονιδίων που εμπλέκονται στην έκκριση και μεταφορά της ντοπαμίνης , στη συναπτική λειτουργία, στη μάθηση και τη μνήμη ενισχύθηκαν κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Ένα από τα πιο ενισχυμένα γονίδια ήταν το synuclein-alpha (SNCA), το οποίο είναι ένα γνωστό γονίδιο κινδύνου για τη νόσο του Πάρκινσον το οποίο αποτελεί σημαντικό γονίδιο που σχετίζεται με τη μουσική δεξιότητα. Αυτό το γονίδιο είναι επίσης γνωστό ότι συμβάλλει στην εκμάθηση του κελαηδήματος στα ωδικά πτηνά.

Η Irma Jarvela, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης δήλωσε πως η ενίσχυση αρκετών γονιδίων που σχετίζονται με την εκμάθηση κελαηδίσματος στα ωδικά πτηνά υπαινίσσονται ένα κοινό εξελικτικό παρελθόν στην αντίληψη ήχου μεταξύ ωδικών πτηνών και ανθρώπων.

Τα αποτελέσματα ήταν ανιχνεύσιμα μόνο στα άτομα που ήταν μουσικά έμπειρα, υποδηλώνοντας την σημασία η οικειότητα και η εμπειρία κατά τη διάρκεια φυσιολογικών αλλαγών που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ακρόασης μουσικής.

Η μελέτη αυτή και τα αποτελέσματά της παρέχουν νέα στοιχεία για το μοριακό γενετικό υπόβαθρο της εξέλιξης της μουσικής αντίληψης, κάτι που μπορεί να δώσει περαιτέρω γνώσεις σχετικά με τους μοριακούς μηχανισμούς που διέπουν την μουσικοθεραπεία.

Πηγή

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *