Δεκαετίες δεδομένων για τους ωκεανούς του κόσμου, αποκαλύπτουν μια ανησυχητική μείωση του οξυγόνου τους

Μια νέα ανάλυση δεκαετιών για τους ωκεανούς σε ολόκληρο τον πλανήτη, έχει αποκαλύψει ότι η ποσότητα διαλυμένου οξυγόνου που περιέχεται στο νερό (ένα σημαντικό μέτρο της υγείας των ωκεανών), μειώνεται για περισσότερα από 20 χρόνια.

Οι ερευνητές εξέτασαν ένα ιστορικό σύνολο στοιχείων των ωκεανών που εκτείνεται πάνω από 50 χρόνια, ψάχνοντας για μακροχρόνιες τάσεις και πρότυπα. Διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα οξυγόνου άρχισαν να πέφτουν στη δεκαετία του ’80, καθώς οι θερμοκρασίες των ωκεανών άρχισαν να ανεβαίνουν.

“Το οξυγόνο στους ωκεανούς έχει δυναμικές ιδιότητες και η συγκέντρωσή του μπορεί να αλλάξει με τη φυσική μεταβλητότητα του κλίματος”, αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Geophysical Research Letters. “Η σημαντική πτυχή των ευρημάτων μας, είναι ότι ο ρυθμός της παγκόσμιας απώλειας οξυγόνου φαίνεται να υπερβαίνει το επίπεδο της τυχαίας μεταβλητότητας της φύσης”.

Η μείωση των επιπέδων οξυγόνου στο νερό έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τον οικότοπο των θαλάσσιων οργανισμών παγκοσμίως και τα τελευταία χρόνια οδήγησε σε συχνότερα «υποξικά συμβάντα» που σκότωσαν ή εκτόπισαν πληθυσμούς ψαριών, καβουριών και πολλών άλλων οργανισμών.

Οι επιστήμονες αναμένουν εδώ και χρόνια ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού θα επηρεάσει την ποσότητα οξυγόνου στους ωκεανούς, καθώς το θερμότερο νερό είναι ικανό να κρατά λιγότερο διαλυμένο αέριο από το ψυχρότερο νερό. Αλλά τα στοιχεία έδειξαν ότι το επίπεδο του οξυγόνο στους ωκεανούς μειωνόταν πιο γρήγορα από την αντίστοιχη αύξηση της θερμοκρασίας του νερού.

“Η τάση της πτώσης του οξυγόνου είναι περίπου δύο έως τρεις φορές πιο γρήγορη από ό, τι προέβλεπε η μείωση της διαλυτότητας που σχετίζεται με τη θέρμανση του ωκεανού”, αναφέρουν επίσης οι ερευνητές στη μελέτη τους. “Αυτό πιθανότατα οφείλεται στις αλλαγές στην κυκλοφορία των ωκεανών και στην ανάμειξη που σχετίζονται με τη θέρμανση των πλημμυρικών υδάτων και την τήξη πολικού πάγου”.

Η πλειοψηφία του οξυγόνου στον ωκεανό απορροφάται από την ατμόσφαιρα στην επιφάνεια ή δημιουργείται από τη φωτοσύνθεση του φυτοπλαγκτού. Τα ρεύματα των ωκεανών αναμιγνύουν τότε το πιο οξυγονωμένο νερό με το υπόγεια ύδατα. Όμως, η αύξηση των θερμοκρασιών των ωκεάνιων υδάτων κοντά στην επιφάνεια έχει καταστήσει πιο δυναμική και πιο δύσκολη για τα θερμότερα επιφανειακά νερά να αναμειγνύονται προς τα κάτω με τα ψυχρότερα υπόγεια ύδατα.

Ο πολικό πάγος που λιώνει, έχει προσθέσει περισσότερα γλυκά νερά στην επιφάνεια του ωκεανού, ο οποίος είναι ένας άλλος παράγοντας που παρεμποδίζει τη φυσική ανάμειξη και οδηγεί σε αυξημένη στρωματοποίηση των ωκεανών.

Μετά τα μέσα της δεκαετίας του 2000, αυτή η τάση κατέστη εμφανής, συνεπής και στατιστικά σημαντική. Οι τάσεις είναι ιδιαίτερα έντονες στις τροπικές περιοχές, στα ανατολικά περιθώρια κάθε λεκάνης και στον υποπολικό βορειοανατολικό Ειρηνικό.

Σε μια προηγούμενη μελέτη, οι ερευνητές διερεύνησαν γιατί η μείωση του οξυγόνου ήταν πιο έντονη στα τροπικά ύδατα στον Ειρηνικό Ωκεανό. Διαπίστωσαν ότι η ρύπανση της ατμόσφαιρας από την Ανατολική Ασία που εξήχθη στον μεγαλύτερο ωκεανό, συνέβαλε στην μείωση των επιπέδων του οξυγόνου σε τροπικά νερά χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Μόλις τα ρεύματα των ωκεανών μεταφέρουν τη ρύπανση σιδήρου και αζώτου στις τροπικές περιοχές, το φωτοσυνθετικό φυτοπλαγκτό μπαίνει σε υπερβολική κατανάλωση, καταναλώνοντας τα επιπλέον θρεπτικά συστατικά. Αλλά αντί να αυξάνεται το οξυγόνο, το καθαρό αποτέλεσμα της αλυσιδωτής αντίδρασης ήταν η εξάντληση του οξυγόνου στα υπόγεια ύδατα.

Αυτό επίσης είναι πιθανόν ένας παράγοντας που συμβάλλει στην μείωση των επιπέδων του οξυγόνου στα ύδατα σε όλο το κόσμο.

Παραπομπές

Takamitsu Ito et al. Upper Ocean O2 trends: 1958-2015. Geophysical Research Letters, 2017; DOI: 10.1002/2017GL073613

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *