Για τον εντοπισμό κοινωνικών ενδείξεων όπως το κοκκίνισμα, η όρασή μας είναι καλύτερη από αυτή των ψηφιακών καμερών

Η έγχρωμη όρασή μας είναι ανώτερη στον εντοπισμό “κοινωνικών σημάτων” όπως το κοκκίνισμα ή άλλες αλλαγές στο χρώμα του προσώπου, σε σύγκριση με τον τύπο της έγχρωμης όρασης που σχεδιάζουμε για ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και άλλες φωτογραφικές συσκευές.

“Η έγχρωμη όρασή μας είναι πολύ περίεργη”, αναφέρουν οι ερευνητές στη νέα τους μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society Biological Sciences.

“Ο πράσινος υποδοχέας μας και ο κόκκινος υποδοχέας μας ανιχνεύουν πολύ παρόμοια χρώματα. Θα πίστευε κανείς ότι ο ιδανικός τύπος έγχρωμης όρασης θα φαινόταν διαφορετικός από τον δικό μας και όταν σχεδιάζουμε ανίχνευση χρώματος, όπως για τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, κατασκευάζουμε έναν διαφορετικό τύπο έγχρωμης όρασης”.

“Ωστόσο, δείχνουμε τώρα ότι όταν πρόκειται για εντοπισμό αλλαγών στο χρώμα που συνδέονται με κοινωνικές ενδείξεις, οι άνθρωποι ξεπερνούν τον τύπο της έγχρωμης όρασης που σχεδιάσαμε για τις τεχνολογίες μας”.

Η νέα μελέτη επικεντρώνεται στην τριχρωματική έγχρωμη όραση – δηλαδή, πώς επεξεργαζόμαστε τα χρώματα που βλέπουμε, με βάση τις συγκρίσεις μεταξύ του κόκκινου, του πράσινου και του μπλε.

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον θέμα για το πώς δομείται το οπτικό μας σύστημα είναι το πόσο σημαντικά διαφέρει από αυτό των κάμερων. Συγκεκριμένα, οι πράσινοι και οι κόκκινοι φωτοϋποδοχείς που χρησιμοποιούμε για την έγχρωμη όραση βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους. Αντίθετα, οι αντίστοιχοι φωτοϋποδοχείς στις κάμερες βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλο.

Δεδομένου ότι οι κάμερες έχουν σχεδιαστεί για τη βέλτιστη καταγραφή του χρώματος, πολλοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ικανότητά τους να ανιχνεύουν μια σειρά από χρώματα πρέπει να είναι ανώτερη από αυτή των ανθρώπων και άλλων πρωτευόντων και διερωτήθηκαν επίσης γιατί η όραση μας είναι όπως είναι.

Μια υπόθεση που έχει μελετηθεί καλά σχετίζεται με την αναζήτηση τροφής. Υποθέτει ότι η έγχρωμη όραση των πρωτευόντων, μας επιτρέπει να ανιχνεύουμε μεταξύ των λεπτών αποχρώσεων του πράσινου και του κόκκινου, κάτι που είναι χρήσιμο, για παράδειγμα, όταν ωριμάζουν τα φρούτα ενάντια στα πράσινα φύλλα σε ένα δέντρο.

Μια εναλλακτική υπόθεση σχετίζεται με το γεγονός ότι τόσο οι άνθρωποι όσο και τα πρωτεύοντα πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίζουν τις λεπτές αλλαγές στο χρώμα του προσώπου στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.

Για παράδειγμα, ορισμένα είδη πιθήκων δίνουν κόκκινα σήματα στα πρόσωπά τους και στα γεννητικά τους όργανα, τα οποία αλλάζουν χρώμα κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος και στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Παρομοίως, οι άνθρωποι εκδηλώνουν αλλαγές στο χρώμα του προσώπου, όπως το κοκκίνισμα, οι οποίες είναι κοινωνικά πληροφοριακά σήματα.

Στη νέα τους μελέτη οι ερευνητές έβαλαν 60 ανθρώπους να δουν μια σειρά ψηφιακών φωτογραφιών θηλυκών μακάκων. Το χρώμα του προσώπου αυτών των πρωτευόντων είναι γνωστό ότι αλλάζει με την αναπαραγωγική τους κατάσταση, ενώ τα θηλυκά πρόσωπα γίνονται πιο κόκκινα όταν είναι έτοιμα να ζευγαρώσουν.

Αυτή η διαδικασία, η οποία καταγράφηκε σε μια σειρά φωτογραφιών, αποτελεί ένα καλό μοντέλο για τη δοκιμή της ικανότητας όχι μόνο ανίχνευσης χρωμάτων, αλλά και του εντοπισμού εκείνων που συνδέονται με τα κοινωνικά σημάδια.

Σε διαφορετικά σύνολα φωτογραφιών, οι επιστήμονες ανέπτυξαν λογισμικό που αντιπροσώπευε τον τρόπο εμφάνισης των χρωμάτων κάτω από διαφορετικούς τύπους έγχρωμης όρασης, συμπεριλαμβανομένων των διαφορετικών τύπων χρωματικής τύφλωσης, και τον τύπο της τριχρωματικής όρασης που παρατηρείται σε πολλά τεχνητά συστήματα, με ομοιόμορφη απόσταση των πράσινων και κόκκινων φωτοϋποδοχέων.

Μερικοί από τους συμμετέχοντες στη μελέτη, είδαν φωτογραφίες της μεταμόρφωσης των προσώπων των πιθήκων ως άνθρωποι ή πρωτεύοντα, άλλοι είδαν τις εικόνες ως ένα άτομο που πάσχει από αχρωματοψία, ενώ μια άλλη ομάδα ως μια κάμερα.

Συνολικά, οι συμμετέχοντες που είδαν τις εικόνες χρησιμοποιώντας το οπτικό σύστημα του ανθρώπου / πρωτεύοντος, αναγνώρισαν με μεγαλύτερη ακρίβεια και ταχύτητα τις αλλαγές στον χρωματισμό προσώπου των πιθήκων.

“Οι άνθρωποι και πολλά άλλα πρωτεύοντα έχουν έναν ασυνήθιστο τύπο έγχρωμης όρασης και κανείς δεν είναι σίγουρος γιατί”, αναφέρουν επίσης οι ερευνητές στη μελέτη τους. “Στη μελέτη μας, παρέχουμε ένα από τα πρώτα πειραματικά τεστ της υπόθεσης ότι η ασυνήθιστη μας όραση μπορεί να σχετίζεται με την ανίχνευση κοινωνικών σημάτων στα πρόσωπα των άλλων”.

“Αλλά ίσως πιο σημαντικό, αυτά τα αποτελέσματα υποστηρίζουν μια υπόθεση η οποία σπάνια τίθεται υπό το πρίσμα της μελέτης, και η οποία θέτει ότι η ίδια η κοινωνική σηματοδότηση, όπως η ανάγκη να ανιχνευθεί η ερυθρότητα και οι αλλαγές στο χρώμα του προσώπου, μπορεί να είχαν ρόλο στην εξέλιξη ή τη συντήρηση του ασυνήθιστου τύπου έγχρωμης όρασης στα πρωτεύοντα, ειδικά εκείνα με εμφανείς περιοχές γυμνού δέρματος όπως ο άνθρωπος, ο μακάκος και πολλών άλλων”.

Παραπομπές

Chihiro Hiramatsu et al. Experimental evidence that primate trichromacy is well suited for detecting primate social colour signals. Proceedings of the Royal Society Biological Sciences (2017). DOI: 10.1098/rspb.2016.2458

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *