Νέα μελέτη δείχνει το ρόλο που διαδραματίζει η σκόνη στη λίπανση των ωκεανών μας

Μια νέα μελέτη η οποία έχει δημοσιευθεί στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Science, δείχνει το πόσο φωσφορικό “λίπασμα” απελευθερώνεται από τη σκόνη, ανάλογα με επίπεδα του ατμοσφαιρικού οξέος.

Ο τρόπος με τον οποίο τα οξέα αυτά που παράγονται από την δραστηριότητα του ανθρώπου και καταλήγουν στην ατμόσφαιρα, αλληλεπιδρούν με τη σκόνη που τρέφει τους ωκεανούς μας έχει πλέον ποσοτικοποιηθεί από επιστήμονες για πρώτη φορά.

Στη νέα μελέτη οι ερευνητές έχουν εντοπίσει πόσο φωσφορικό “λίπασμα” κυκλοφορεί από τη σκόνη, ανάλογα με τα επίπεδα του ατμοσφαιρικού οξέος. Ο φώσφορος είναι ένα βασικό θρεπτικό για όλη τη ζωή, και όταν πέφτει στον ωκεανό, ενεργεί σαν ένα λίπασμα που διεγείρει την ανάπτυξη του φυτοπλαγκτόν και της θαλάσσιας ζωής.

“Η ικανότητά μας να ποσοτικοποιήσουμε αυτές τις διαδικασίες θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε μοντέλα τα οποία θα μας βοηθήσουν να προβλέψουμε το πως η ρύπανση σε παγκόσμια κλίμακα ρυθμίζει την ποσότητα του λιπάσματος που απελευθερώνεται στην αερομεταφερόμενη σκόνη πριν να πέσει στους ωκεανούς”, αναφέρουν οι ερευνητές στη μελέτη τους.

“Πολλές περιοχές του πλανήτη περιορίζονται από την ποσότητα του φωσφόρου που είναι διαθέσιμος, έτσι ώστε η ρύπανση μπορεί να έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα”.

“Αν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα απορροφάται από τα θαλάσσια φυτά λόγω της οξινισμένης σκόνης, είναι πιθανόν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να δυνητικά να μειώνει την ποσότητα των αερίων του θερμοκηπίου, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει την ποσότητα των φυτών, ακόμη ίσως και των ψαριών σε περιοχές όπως η Μεσόγειος Θάλασσα”.

Ο φωσφόρος είναι ένα από τα βασικά στοιχεία για τη ζωή και είναι ένα κρίσιμο συστατικό των δομικών στοιχείων όπως το DNA. Σκόνη από ερήμους, όπως η Σαχάρα, αποτελούν σημαντική πηγή φωσφόρου για τους ωκεανούς της Γης.

Η σκόνη αυτή, η οποία περιέχει ανόργανο υλικό παράγεται σε άφθονες ποσότητες κατά τη διάρκεια καταιγίδων και βρίσκεται σε όλη την ατμόσφαιρα Ο περισσότερος φώσφορος σε αυτή τη σκόνη είναι σε αδιάλυτη μορφή την οποία τα μικροσκοπικά φυτά των ωκεανών, όπως το φυτοπλαγκτόν και τα διάτομα, δεν μπορούν να απορροφήσουν. Γνωστός και ως απατίτης, ο φώσφορος στο χώμα είναι παρόμοιος με την ουσία που βρίσκεται στα δόντια και στα οστά μας.

Οξέα μπορούν να απελευθερωθούν με φυσικό τρόπο στην ατμόσφαιρα από τις ηφαιστειακές εκρήξεις και από ζωντανούς οργανισμούς. Αλλά η καύση ορυκτών καυσίμων είναι σήμερα η πιο σημαντική πηγή ατμοσφαιρικών οξέων.

Με τον ίδιο τρόπο που το οξύ που παράγεται από τα βακτήρια στο στόμα μας μπορεί να προκαλέσει φθορά των δοντιών, έτσι και τα οξέα στην ατμόσφαιρα μπορούν να διαλύουν τον απετίτη και να τον μετατρέψουν σε μια μορφή φωσφόρου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί απο θαλάσσιους οργανισμούς.

Παραπομπές

Anthony Stockdale, Michael D. Krom, Robert J. G. Mortimer, Liane G. Benning, Kenneth S. Carslaw, Ross J. Herbert, Zongbo Shi, Stelios Myriokefalitakis, Maria Kanakidou, Athanasios Nenes. Understanding the nature of atmospheric acid processing of mineral dusts in supplying bioavailable phosphorus to the oceans. Proceedings of the National Academy of Sciences (2016). DOI: 10.1073/pnas.1608136113

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *