Συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου συγχρονίζονται κατά το σχηματισμό των αναμνήσεων φόβου

Εγκέφαλος

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Neuroscience, ρίχνει φως στο τι πραγματικά συμβαίνει στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της ανάκτησης και της έκφρασης αναμνήσεων φόβου.

Η αντίδραση του φόβου σε τραυματικές ή απειλητικές καταστάσεις μας βοηθά να αποφεύγουμε ή να διαφεύγουμε τον κίνδυνο. Την ίδια στιγμή αυτή η αντίδραση φόβου, προκαλεί την εκμάθηση της (σχηματισμός ανάμνησης φόβου), με τη μορφή της σύνδεσης μεταξύ του ερεθίσματος και την παρουσία ενός στρεσογόνου παράγοντα (π.χ. φυσικός κίνδυνος).

«Η σύνδεση αυτή είναι πολύ ισχυρή και σχηματίζει ένα ίχνος μνήμης που παραμένει για χρόνια μετά από την εμπειρία, δημιουργώντας βαθιές διαρθρωτικές και λειτουργικές αλλαγές στον εγκέφαλο που δυνητικά μπορεί να εξελιχθούν σε μετατραυματικό στρες και άλλες διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος», αναφέρουν στη μελέτη τους οι ερευνητές.

Ο σχηματισμός της ανάμνησης του φόβου και η ανάκτηση της χαρακτηρίζονται από μια φοβερή κατάσταση συμπεριφοράς που σχετίζεται με μια σειρά από μοναδικούς φυσιολογικούς συσχετισμούς, όπως η εφίδρωση, το τρέμουλο και ο αυξημένος καρδιακός ρυθμός.

Προηγούμενες έρευνες έχουν εντοπίσει πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες εμπλέκονται στην συνειρμική εκμάθηση του φόβου, συμπεριλαμβανομένου του ραχιαίου έσω προμετωπιαίου φλοιού (dmPFC) και της βασοπλευρικής αμυγδαλής (BLA), οι οποίες θεωρούνται ως δυο δομές κρίσιμης σημασίας για τη μάθηση και την έκφραση του φόβου.

Για να κατανοήσουν οι ερευνητές το τι συμβαίνει στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της ανάκτησης μια ανάμνησης φόβου, εστίασαν την προσοχή τους στη μελέτη των νευρικών διεργασιών που σχετίζονται με τη συμπεριφορά «παγώματος», η στιγμή όπου στη παρουσία απειλητικής ή τρομακτικής κατάστασης το σώμα μας «παγώνει».

Για να επιτύχουν αυτό συνδύασαν ηλεκτροφυσιολογικές καταγραφές δραστηριοτήτων των τοπικών και ενιαίων νευρικών ομάδων, καθώς και δεδομένα που συλλέχθηκαν από τον οπτικογενετικό χειρισμό των δικτύων dmPFC και BLA σε ποντίκια.

«Στη μελέτη μας αποδεικνύουμε για πρώτη φορά ότι η συμπεριφορά του παγώματος είναι στενά συνδεδεμένη με μια εγκεφαλική κατάσταση του εγκεφάλου η οποία εκδηλώνεται δυναμικά στα δίκτυα των dmPFC και BLA με μια ταλάντωση 4 Hz», αναφέρουν στη μελέτη τους οι ερευνητές. «Αυτή η εγκεφαλική κατάσταση επιτρέπει στη συγχρονισμένη ενεργοποίηση μεμονωμένων νευρώνων, οι οποίοι πιστεύεται ότι εμπλέκονται στις διεργασίες της ροής πληροφοριών και τη συναπτική πλαστικότητα».

«Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα που συλλέξαμε εντοπίσαμε ότι η ενεργοποίηση των νευρώνων του προμετωπιαίου φλοιού προηγούνται των νευρώνων της βασοπλευρικής αμυγδαλής με κάθε κύκλο ταλαντώσεων 4 Hz, υποδεικνύοντας τον ρόλο του προμετωπιαίου φλοιού στον έλεγχο της ανάκτησης και της έκφρασης των αναμνήσεων του φόβου», αναφέρουν επίσης οι ερευνητές στη μελέτη τους. «Η χρήση του οπτικογενετικού χειρισμού, κατέδειξε ότι οι ταλαντώσεις στο δίκτυο dmPFC ήταν επαρκής για την προώθηση συμπεριφορών «παγώματος» και είχε ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό μακροχρόνιας ανάμνησης του φόβου».

Παραπομπές

Nikolaos Karalis et al. 4-Hz oscillations synchronize prefrontal–amygdala circuits during fear behavior. Nature Neuroscience, published online February 15, 2016; DOI: 10.1038/nn.4251

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Παιδί της επιστήμης και της τεχνολογίας, παρέα με ένα γάτο κοιτάζει το σύμπαν και θέτει ερωτήσεις

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *